വേനൽ കടം കൊണ്ട തീരങ്ങളിൽ

വേനൽ കടം കൊണ്ട തീരങ്ങളിൽ
വിരഹമായകലെ മഴമറയേ
ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളിപോൽ
അരികത്തു വന്നെന്നെ
പുളകമണിയിക്കും വെണ്ണിലാവേ
നിൻ മൃദുഹാസത്തിലെന്മനോവീണയിൽ
ആനന്ദമാധുരിയലയടിക്കും
എന്നും അലയടിക്കും

ചിരിയഴക്

തുള്ളിത്തുള്ളിത്തുള്ളിവരുന്നൊരു
നാടൻ പെണ്ണേ നീ
തുമ്പച്ചോട്ടിൽ തുമ്പിയ്ക്കൊപ്പം 
പൂന്തേനുണ്ണാൻ വാ
കാറും കോളും കൊണ്ടീ മാനം
പൂമഴ പെയ്യിച്ചാൽ
കൂടെ ഞാനും നനയാം പെണ്ണേ
വാഴയിലത്താഴെ
സ്നേഹപ്പൂമഴ കൊള്ളും നാണം
കണ്ടു രസിക്കും ഞാൻ
തുള്ളി മുറിച്ചൊരു ചിരിയാൽ നിന്റെ
കവിളു ചുവക്കുമ്പോൾ
കണ്ണാൽ ഞാനൊരു കവിത മെനഞ്ഞാ
കരളിലുറപ്പിക്കും
കരിവള ചൊല്ലും കിന്നാരത്താൽ
വിരലു കടിക്കുമ്പോൾ
കവിളിൽ നുള്ളി കനവിൽ ഞാനൊരു
നോവു പകർന്നീടും
ചില്ല കുലുക്കി മഴയെ വീണ്ടും
നിന്നിലുണർത്തുമ്പോൾ
അറിയാമഴയിൽ കുതിരും ഞാനും
സ്നേഹമതൊന്നാലെ
കൈതപ്പൂവിൻ തൂമണമേറും നിന്റെ
മുടിത്തുമ്പിൽ
തൊട്ടുതലോടിയ കാറ്റിൽ ഞാനൊരു
ചൂളമടിക്കുമ്പോൾ
തൊട്ടുതൊടാതങ്ങോടിയൊളിച്ചെൻ
ചിരി മഴ പോലെന്നും

കതിരുകൾ കിളിർക്കട്ടെ

കരിഞ്ഞ വേനൽ തുണ്ടുകളാലൊരു
കവിത രചിക്കുമ്പോൾ
വരണ്ട പാടത്തുയിരുകൾ ദാഹ
ചുടലകളാകുന്നു
പെരുത്ത കാറ്റിൽ തീക്കനൽ കോർത്തു
ഗുരുസി നടത്തുമ്പോൾ
കാവുകൾ കത്തിയ ചാരത്തറയിൽ
വെന്ത കബന്ധങ്ങൾ
ശുദ്ധികലശ പെരുമഴ പെയ്യാൻ
കോലം തുള്ളുമ്പോൾ
തോറ്റംപാട്ടിൻ ഈരടി ചൊല്ലി
ദേവി മടങ്ങുന്നു
യക്ഷിത്തറയും കരിമ്പനവട്ട -
ത്തലവറ ഭൂതങ്ങൾ
നാവു മുറിച്ചു നിശബ്ദമനസായ്
കാവു മറക്കുന്നു
ചുടലക്കാടുമുറിച്ചു ചിലമ്പാൽ
താണ്ടവമാടുമ്പോൾ
രക്തം വാർന്ന കുഴിച്ചാലുകളിൽ
ഭൂമി പകുക്കുന്നു
പ്രണയക്കൂടു തകർന്ന ജഗത്തെ
വേനലുരുക്കുമ്പോൾ
കൊന്നു മുറിച്ചൊരു കോശക്കൂടായ്
ഹൃദയമിരിക്കുന്നു
ചങ്ങലയിട്ടുമുറുക്കും ജാതി
കൊമ്പുകൾ കോർക്കുമ്പോൾ
അഞ്ചാം ജാതിക്കിടമില്ലാതവർ
പട്ടിക തീർക്കുന്നു
അധികാരത്തിൻകെട്ട മനസ്സൊരു
പൂതനയാകുമ്പോൾ
തൊണ്ട വരണ്ട കിളിക്കൂട്ടങ്ങൾ
കണ്ണു മിഴിക്കുന്നു
പെരുവിരൽ ദക്ഷിണ നല്കാനായി
തലമുറ മണ്ണിൽ ജനിക്കാതെ
കതിരുകൾ വാനപ്പെരുമഴയായി
മണ്ണിലമർന്നു കിളിർക്കട്ടെ.

വേനലിൻ തീയിൽ

വേനലിൻ തീയിൽ ഞാനെരിയുന്ന നേരത്തും
നിൻ മൊഴിച്ചാറലിൻ ഓർമ്മ മാത്രം
ആകുളിർച്ചോലയിൽ പെരുമഴ കാത്തു ഞാൻ
എന്നും മനസ്സാൽ തപമിരിക്കും

ഞാനറിയാതെ

ഒരു മഴത്തുള്ളിയായ്
മൗനത്തിലെയ്‌ക്കൊരു
സ്വരരാഗമഞ്ജരി 
തീർത്തു വയ്ക്കേ

സ്വപ്നമാം കളിവഞ്ചി
തുഴയാതെ ഞാനൊരു
പ്രണയത്തിൻ മണിവീണ
കൈയിൽ വച്ചു

നിൻ ഹൃദസ്പന്ദന-
മാണതിൻ തന്ത്രിയിൽ
ഞാൻ തൊട്ടു
മീട്ടുവതാണതെന്നും

ആകാശനീലിമ-
യാകെക്കവർന്നതാ-
ണാ മിഴിക്കോണിലെ
യാർദ്രഭാവം

എന്നെ ജയിക്കാനാ-
യെന്നോട് ചേരുമ്പോൾ
പൂമഴത്തുണ്ടിൽ നീ
സ്നേഹമാകും

ഈ പുഴ എന്നിൽ നിന്നൂർന്നു

ഈ പുഴ എന്നിൽ നിന്നൂർന്നു
പോകാതിരിക്കാനാണ് അണകെട്ടിയത്.
എന്നിട്ടുമെന്തേ
കാറ്റായും ഊറ്റായും
തനിച്ചാക്കി പോകുന്നു.

മഴ പൊഴിയും വഴിയരുകിൽ

മഴ പൊഴിയും വഴിയരുകിൽ
മിഴിയറിയും ചിരിയഴകേ
ഒരു കുളിരാൽ പെയ്യരുതോ
മൊഴിയിതളിൽ ചെറു നാണം
'അലഞൊറിയും പുഴയരുകിൽ
കഥ പറയും കരിമഷി നീ
എഴുതൂ നിൻ കൺമുനയാൽ
ഇടനെഞ്ചിൽ ഒരു ഗാനം