നോവുകള്‍

ഒരു നോട്ടം
ഒരു ചിരി
ഒരു വാക്ക്
ദൂരെ വിദൂരതയില്‍
കാണാതെ പറയുമ്പോള്‍

മുഖമറിയാതെ
മിഴിയറിയാതെ
കണ്ണുനീരുതിരുന്നു

സൗഹൃദങ്ങള്‍
വഴിതെറ്റിപ്പിരിയുന്നു

സംശയങ്ങളുടെ
മഹാസാഗരങ്ങള്‍
അലയടിച്ച് മനസ്സാകും കരയില്‍
കൊടുംങ്കാറ്റ് വമിക്കുന്നു

അവ ഒരു സമൂഹത്തെ
നശിപ്പിച്ചേക്കാം

പിന്നെപ്പോഴോ
ആരാലുമറിയാതെ
മനസ്സു ശാന്തമാകുമ്പോള്‍
നഷ്ടമാകുന്നതിന്‍റെ തോത്
കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനേക്കാള്‍
കൂടുതലാകുന്നു.

അതിനാല്‍ വീണ്ടും
ഞാന്‍ മൗനമാകുന്നു
ഒരു ജീവസമാധിയായ്

വിധിപറയാതെ
മുഖംകുനിച്ച്
വാക്കുകള്‍ നിസ്വനങ്ങളാക്കി

എനിക്കെന്‍റെ
സൗഹൃദങ്ങള്‍
ഒരിക്കലും നഷ്ടമാകാതിരിക്കാന്‍