മണ്‍കുടുക്ക

ഒരുനാളങ്ങമ്മ ചന്തയ്ക്കുപോയപ്പോ
വാങ്ങിയതാണെന്‍റെ മണ്‍കുടുക്ക
ആനത്തലപോലെ ഭംഗിയേറുന്നൊരാ
മണ്ണിന്‍റെ കൗതുകകാഴ്ചയൊന്ന്

ചിര‌ട്ടതവികളും വേമ്പരമ്പും
വില്‍ക്കുവാനായമ്മ പോയനേരം
മണ്ണിലെക്കൗതുക ചന്തത്തിനെയൊന്ന്
ഉണ്ണിക്കുടുക്കയ്ക്കു കൊണ്ടുവന്നു

അമ്മേടെ കയ്യിലാ മണ്‍കൂടുകണ്ടപ്പോ
എന്നുടെ കണ്‍കള്‍ തിളങ്ങിയെന്നോ
പിച്ച നടക്കുന്ന കുഞ്ഞുണ്ണിക്കുട്ടന്‍റെ
കയ്യെത്താ ദൂരത്തു കാത്തിടേണം

അമ്മെടെ കൈയ്യിലെ എട്ടണതുട്ടുകള്‍
തഞ്ചത്തില്‍ വാങ്ങിഞാന്‍ കോപ്പുകൂട്ടി
ഉത്സവനാളിലാ കാശിനാല്‍ ഞാനൊരു
കീയില്‍കളിക്കുന്ന പാവവാങ്ങും
എന്നുടെ സമ്മാനം ഉണ്ണിക്കു നല്‍കും ഞാന്‍
എന്നുടെ പുന്നാര വാവയല്ലേ

തോട്ടിന്‍ കരയിലെ ചെറ്റമാടത്തില-
ങ്ങമ്മേടെ തോളിലായ് ചാഞ്ഞിരിക്കേ
പോസ്റ്റുമാന്‍ വന്നോരാകത്തുകൊടുത്തിട്ട്
അമ്മവിരല്‍പ്പാടു വാങ്ങിപ്പോയി

അങ്ങേലച്ചേച്ചിയാ കത്തുവായിക്കുമ്പോ
അമ്മേടെ കണ്‍കള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു
അച്ഛന്‍ വരുന്നേരം വായ്പകണക്കിന്‍റെ
തോതു നിരത്തിയങ്ങമ്മകേണു

എന്നിലെ കുഞ്ഞിളം ചിന്ത തിരഞ്ഞില്ല
അമ്മതന്‍ താലി ചരടില്‍കോര്‍ക്കേ
അച്ഛന്‍റെ നൊമ്പരം ഉച്ചത്തിലായതും
അമ്മകരഞ്ഞെന്നെ ചേര്‍ത്തുനിര്‍ത്തി

അമ്മേടെ കണ്ണീരു കണ്ടപ്പോഴച്ഛനും
കണ്ണു തുടച്ചതു കണ്ടുഞാനും
കീഴ്ചുണ്ടു പല്ലില്‍ കടിച്ചുപിടിച്ചെന്‍റെ
അച്ഛന്‍ കരഞ്ഞുവോ മെല്ലെയൊന്ന്

കാട്ടിലെ വേങ്കമ്പ് വെട്ടിയൊടിക്കുമ്പോ
പൊന്നിന്‍ മണികള്‍ ലഭിപ്പതില്ല
മനസ്സിലിറ്റിച്ചൊരാ സങ്കടവാക്കുകള്‍
അച്ഛന്‍റെ കണ്ണിലെ തുള്ളിയായി

കാശിന്‍കണക്കിന്‍റെ തോതറിയാതെഞാന്‍
തല്ലിയുടച്ചെന്‍റെ മണ്‍കുടുക്ക
ചിതറിയചില്വാനം കൂട്ടിയെടുത്തിട്ട്
അച്ഛന്‍ കരങ്ങളില്‍ ചേര്‍ത്തുവയ്ക്കേ
വാരിയെടുത്തെന്നെ ഉമ്മവച്ചിട്ടച്ഛന്‍
പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ചു
ഒന്നുമറിയാതെ കണ്‍മിഴിച്ചങ്ങുഞാന്‍
ചിതറിയ മണ്‍കൂടു തന്നെനോക്കി.

ഒരു യാത്രയ്ക്കുമുമ്പ്

കറുത്തമേഘങ്ങള്‍ കുരുക്കഴിച്ചൊരാ
നനുത്തനൂലുകള്‍ പുരപ്പുറത്തിതാ
വെളിച്ചമേകുവാന്‍ തുനിഞ്ഞ സൂര്യനെ
മുഖംമറച്ചുവോ അരണ്ടമേഘങ്ങള്‍
ഒഴുക്കുവന്നിതാ എന്‍റെ ചാലിലും
ഒഴുകിവന്നുവോ നീര്‍ക്കുമിളയും
വെളുത്തപൂവുകള്‍കാര്‍ന്നുതിന്നുമീ
കറുത്തവണ്ടുകള്‍ വെളുത്തതാകുമോ
തണുത്തകാറ്റിനാല്‍ അടഞ്ഞകണ്ണുകള്‍
തുറിച്ചുനില്‍ക്കുമീ ഇടവപ്പാതിയില്‍
അകത്തളത്തിലായ് പുതച്ചുകട്ടിലില്‍
മരിച്ചുപോയൊരാ ദേഹമോടവള്‍
ചിരിച്ചുമെല്ലവേ എന്നെനോക്കിയോ
പിടഞ്ഞെണീറ്റുവോ എന്‍റെപ്രണയവും
കടുത്തവാക്കിനാല്‍ കൊടുത്തചിന്തകള്‍
പറിച്ചെറിഞ്ഞവള്‍ എന്നെവിട്ടുവോ
ഒഴിഞ്ഞസ്വപ്നമായ് കൊരുത്തമുത്തുകള്‍
ഓര്‍ത്തെടുക്കുമോ കഴിഞ്ഞകാലമേ
നിറഞ്ഞപാടത്തില്‍ വിളഞ്ഞനെല്ലിനാല്‍
വരമ്പുണങ്ങുമീ കല്‍പഥങ്ങളില്‍
നടന്നുനീങ്ങുമാ കറുത്തപെണ്ണിനെ
മനസ്സിനുള്ളിലായ് പ്രതിഷ്ഠവച്ചുഞാന്‍
വളഞ്ഞുകുത്തുമാ പുഴയ്ക്കു കുറകെയാ
മുറിച്ചതെങ്ങിന്‍റെ പാലമൊന്നതില്‍
കുറുക്കുവച്ചുഞാന്‍ തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തവേ
ചിരിച്ചുനിന്നവള്‍ തുടിച്ചനെഞ്ചുമായ്
പറഞ്ഞപാട്ടിന്‍റെ ഈണമോതുവാന്‍
മടിച്ചതില്ലവള്‍ അലിഞ്ഞുപാടവേ
മിടിച്ച ഹൃദയമായ് ചേര്‍ന്നുയെന്നിലായ്
ഉറഞ്ഞുപൂര്‍ണ്ണമായ് എന്‍റെയുള്ളിലും
നീണ്ടകൂന്തലിന്‍ കുരുക്കിലെവിടെയോ
ഒളിച്ചുവച്ചൊരാ തുളസിപോലവള്‍
മറച്ചുയെന്നെയും നനുത്തസ്നേഹത്തില്‍
കരളിനുള്ളിലെ പ്രണയപുഷ്പമായ്
വിടര്‍ന്നകണ്ണുകള്‍ കൂമ്പിവച്ചവള്‍
ചേര്‍ന്നുയെന്നിലെ വാമഭാഗമായ്
ഋതുക്കള്‍ചേര്‍ത്തൊരാ വസന്തകാലത്തില്‍
പ്രണയമൊട്ടുകള്‍ പൂത്തുലഞ്ഞതും
കറുത്തപുഴുക്കളായ് വന്നരോഗമീ
കറുത്തപെണ്ണിനെ കാര്‍ന്നുതിന്നുവോ
വെളുത്തകണ്ണിലെ തെളിഞ്ഞവെണ്ണയും
ഒലിച്ചിറങ്ങുമാ കവിള്‍ത്തടത്തിലും
പതറിനിന്നഞാന്‍ കൊടുത്തുമുത്തവും
ഒലിച്ചിറങ്ങിയോ എന്‍റെ വേദന
നീണ്ടനാളുകള്‍ ചേര്‍ത്ത നൊമ്പരം
കൂട്ടിവച്ചവള്‍ താണുകേണതും
തകര്‍ന്നുപോയിയെന്‍ ഹൃദയതാളവും
കൈമറച്ചവള്‍ ചുണ്ടുപൊത്തവേ
ഓര്‍ത്തെടുത്തുഞാന്‍ നനഞ്ഞവാക്കുകള്‍
കോര്‍ത്തെറിഞ്ഞവള്‍ നരകയാതന
മടുത്തജീവനെ യാത്രയാക്കുവാന്‍ വിഷ
തുള്ളിചേര്‍ത്തുഞാന്‍ പകര്‍ന്നുപാനീയം
അടര്‍ത്തിമാററിഞാന്‍ വിറച്ചകൈകളില്‍
ചിരിച്ചപെണ്ണിനെ വലിച്ചെറിഞ്ഞുവോ
തണുത്തകാറ്റിതാ അരിച്ചുകേറുന്നു
കുടിച്ചു ഞാനുമീ പകര്‍ന്നപാനീയം

എന്‍റെ കാവ്

ഇന്നെന്‍റെ കാവിലെ ഉത്സവമ്മല്ലേ
ഞാനുംപുറപ്പെട്ടെന്‍റുണ്ണിയെക്കൂട്ടി
പുള്ളുവന്‍പാട്ടിന്‍റെ മാധുര്യമൂറും
നാഗക്കളത്തിലെ തുള്ളലുകാണാന്‍
മഞ്ഞപ്പൊടിയുമരിപ്പൊടിതന്നെയും
പിന്നെകരിക്കട്ടതീര്‍ത്തകളത്തില്‍
നാഗഫണത്തിന്‍റകോലംവരച്ചതില്‍
കൂമ്പാളകോട്ടി നിരനിരവച്ചു
കമുകിന്‍റെപൂക്കുല നാഗത്താര്‍ചൂടി
പാലില്‍കുളിച്ചങ്ങുറഞ്ഞുരസിക്കാന്‍
ചെണ്ടപ്പുറത്തുള്ള മേളപദത്തില്‍
ആടിത്തുടങ്ങി മനസ്സിന്‍തുടികള്‍
പുള്ളുവപ്പെണ്ണുങ്ങള്‍ പാടിത്തുടങ്ങി
ചുരുളുകള്‍താണ്ടിയാ നാഗകഥയില്‍
കാവിലെപണ്ടുള്ള തുള്ളുവോരെല്ലാം
താഴെക്കുളത്തിലായ് മുങ്ങിക്കുളിക്കും
ഇന്നാതറയിലെ കുളത്തെസ്മരിക്കാന്‍
എല്ലാരും കണ്ണിണകൂട്ടിയടയ്ക്കും
പ്രകൃതിവരച്ചിട്ട കാടിന്‍റെകോലം
മൂന്നാലുവൃഷത്തില്‍ മാത്രമൊതുങ്ങി
താഴെത്തൊടിയുമാ പാടവുമെല്ലാം
പുഴയോരമേറുന്ന സൗധങ്ങളായി
പണ്ടെന്‍റെയോര്‍മയിലെത്തുന്ന കാട്ടില്‍
പച്ചതുരുത്തിന്‍റെ പന്തലുകാണാം
പക്ഷികള്‍ പലതരം കുഞ്ഞുമൃഗങ്ങള്‍
വള്ളികള്‍തൂങ്ങുന്ന കാട്ടുമരങ്ങള്‍
വേങ്ങയും കുളമാവും ചൂരല്‍പനയും
മഞ്ചാടി കുന്നിയും എറെ ഫലങ്ങള്‍
നാഗങ്ങളിഴയുന്ന മാളങ്ങള്‍തോറും
സര്‍പ്പപ്പുരയെന്ന കെട്ടുകഥകള്‍
എണ്ണയും കര്‍പ്പൂരമഞ്ഞള്‍പ്പൊടിയും
സാമ്പ്രാണിചേര്‍ത്തുള്ള ഗന്ധംനിറച്ച്
നാഗത്തറയിലായ് വിളക്കുതെളിക്കാന്‍
മുത്തശ്ശിക്കൊപ്പം വരുന്നുണ്ടുഞാനും
മേലേ മരത്തിന്‍റെ ചില്ലകള്‍തോറും
തൂങ്ങിച്ചിലക്കുന്നു വവ്വാലിന്‍കൂട്ടം
ചേക്കേറിയെത്തുന്ന പക്ഷികള്‍ക്കെല്ലാം
ഏറെപ്പറയേണം എന്നോടുകൊഞ്ചല്‍
എന്നുടെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണികള്‍
തേടി മരത്തിന്‍റെ ചില്ലയ്ക്കുമേളില്‍
കുന്നിക്കുരുവിന്‍റെ സൗന്ദര്യംപേറും
കതിരവന്‍ മുത്തിചുവപ്പിച്ച സന്ധ്യ
മൂക്കില്‍തുളച്ചൊരാ നൂറിന്‍റെഗന്ധം
എന്നെയുണര്‍ത്തിയാ കോലത്തിനോളം
നാഗത്താരിപ്പോഴും പാര്‍ക്കുവതുണ്ടോ
ഉണ്ണിചോദിച്ചെന്‍റെ കൈയ്യിലായ്തൂങ്ങി
എന്തെന്നറിയാതെ ഉണ്ണിയെനോക്കി
നാഗത്തറയിലായ് കൈകൂപ്പിഞാനും

പീടികത്തിണ്ണ

മാറാലയിറ്റിച്ച ചില്ലലമാരയും
തേഞ്ഞുപതംവന്ന ഇരിപ്പാന്‍പലകയും
ചായക്കറയും ചമ്മന്തിക്കോലവും
കൂട്ടിയഗന്ധംമറന്നൊരാ മേശയും
പഴയൊരുപിച്ചളമൊന്തയും ചാര
മൊതുക്കുന്ന ഇരുമ്പിന്‍ തവികളും
മണ്ണുകുഴച്ചുമെനഞ്ഞഅടുപ്പിലായ്
കത്തിയമര്‍ന്ന കരിക്കട്ട‍കൂട്ടവും
വക്കുഞണുങ്ങിയചായക്കലത്തിനെ
മൂടിയിരിക്കുന്ന കുത്തണിചരുവവും
തൂക്കുപാത്രങ്ങളും ഇരുമ്പുപിഞ്ഞാണിയും
പ്രായത്തിന്‍കൂനുള്ള കറിയറുപ്പോത്തിയും
ഒറ്റകാതുള്ളോരു ദോശപ്പലകയും
ചിരട്ടതവികളും ഉപ്പിന്‍ഭരണിയും
ചന്ദ്രക്കലയാര്‍ന്ന ചട്ടുകവും പിന്നെ
കണ്ണാപ്പ, ചട്ടികള്‍, എണ്ണതുടങ്ങളും
തേയിലപൈയ്യുമാ ചെമ്പിന്‍റെകപ്പും
ചായകുടിക്കുന്ന ഗ്ലാസിന്‍നിരകളും
കണ്ടുഞാനങ്ങതിലൂടെ മറന്നെന്‍റെ
ഭാവംസ്ഫുരിക്കുന്ന പരിഷ്കാരവേഷത്തെ
ചമ്രം പടിഞ്ഞങ്ങിരുന്നുപോയ് മെല്ലെയാ
ഇടിഞ്ഞുതുടങ്ങിയ ചാണകത്തറയിലായ്
പണ്ടെന്‍റെ മോഹങ്ങള്‍ ചൂട്ടുമിന്നിച്ചതാണ
ച്ഛന്‍പകര്‍ന്ന വിയര്‍പ്പിന്‍ കണങ്ങളില്‍
വെട്ടംപകര്‍ന്നൊരാ ചിമ്മിനിക്കണ്ണുകള്‍
പാഠംപോലിന്നുമീ പീടികത്തിണ്ണയില്‍

തിരുവോണം

ഞാനെന്‍റെ തുമ്പിയെ കണ്ടുപിടിച്ചെന്‍റെ
ഉമ്മറവാതിലില്‍ കെട്ടിയിട്ടു
ഓണംവരുത്തുവാന്‍ നീവേണംകൂടെയി
തുമ്പപ്പൂ നുള്ളുവാന്‍ വന്നിടേണം
ചന്തത്തിലത്തം പടയ്ക്കവേണമതില്‍
തെച്ചിപ്പൂ വട്ടത്തില്‍ വച്ചിടേണം
ആറുമാസച്ചെടി മന്ദാരം പിച്ചിയും
നുള്ളിയെടുക്കുവാന്‍ പോകവേണം
വയലിലെ വെള്ളത്തില്‍ പാവാടമുങ്ങാതെ
കുന്തിച്ചുതന്നെ പിടിക്കവേണം
ഞാറ്റടികോണിലായ് തുള്ളിമദിക്കുന്ന
പരലിനെകണ്ടു രസിക്കവേണം
ഓണമിങ്ങെത്തുമ്പോള്‍ ഉത്രാടപ്പാച്ചിലായ്
അമ്മയ്ക്കുമുമ്പേ നടന്നിടേണം
തുന്നിയെടുപ്പിച്ച കുപ്പായചന്തത്തെ
മിന്നിത്തെളിച്ചു നടക്കവേണം
നാക്കിലതുമ്പിലായ് നേദിച്ചയപ്പത്തെ
അമ്പിന്‍തലപ്പാലെടുക്കവേണം
അമ്മാവന്‍കൈയ്യിലാ പൊകലകൊടുത്തിട്ടു
നാണംകുണുങ്ങിച്ചിരിക്കവേണം
തോലുകൊണ്ടുള്ളൊരു മാടനെത്തുന്നേരം
അമ്മയ്ക്കുപിന്നിലൊളിക്കവേണം
അനുജന്‍റെ പന്തിനെ തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ച്
കുസൃതിത്തരങ്ങളില്‍ മുഴുകവേണം
ഉച്ചയ്ക്കു സദ്യയില്‍ നെയ്ചേര്‍ത്ത
ചോറുണ്ണാന്‍ ചമ്രപടിഞ്ഞങ്ങരിക്കവേണം
ഇന്നുമീ സദ്യയില്‍ നെയ്യുണ്ടോചോറുണ്ടോ
ആരാനുംകൊണ്ടു തരുന്നതല്ലെ
വൃദ്ധസദനത്തിന്‍ വാതലില്‍ തന്നെഞാന്‍
തുമ്പിയെക്കെട്ടിത്തളച്ചിടട്ടെ

വഞ്ചിക്കാരന്‍

നടവഴിപ്പാതയില്‍ ഓരത്തിരുന്നൊരാ
വൃദ്ധനെ കണ്ടനാളിന്നുമോര്‍ക്കുന്നു ഞാന്‍
മുഷിഞ്ഞ തോര്‍ത്തിനാല്‍ നഗ്നതമറച്ചൊരാള്‍
മുട്ടില്‍ തലചേര്‍ത്തു കൂനിയിരിക്കുന്നു

നീണ്ട മുളംതണ്ടു താഴത്തു വച്ചതില്‍
കൈചേര്‍ത്ത് താളങ്ങള്‍ കൊട്ടീരസിക്കുന്നു
കാല്‍വെള്ളമെല്ലെ ചലിപ്പിച്ചതിന്‍ താളം
മനസ്സില്‍പതുക്കെ പതിച്ചെടുക്കുന്നപോല്‍

നരകള്‍ കഷണ്ടിയില്‍ പീലിയായുയര്‍ന്നങ്ങു
പാറിപ്പറന്നു വിടര്‍ന്നു വിലസ്സുന്നു
മനസ്സില്‍ പരിചിതമാക്കുമതെന്നിലാ
കൂനിയിരിക്കുന്ന വൃദ്ധമനസ്സിനെ

പാഠം പഠിക്കുവാന്‍ പുഴകടന്നെത്തണം
തോണി വരന്നതു കാത്തു ഞാന്‍ നില്‍ക്കവേ
നീണ്ട മുളയിലെ ഊന്നുതുഴയുമായ്
പുഴനീന്തി ഇക്കരെത്തോണിയടുക്കുമ്പോള്‍
വെറ്റകറകൊണ്ട പുഞ്ചിരി പൂണ്ടൊരാള്‍
വഞ്ചിക്കകത്തെന്നെ കൈപിടിച്ചേറ്റുന്നു
വഞ്ചിമ്മാനെന്നൊരു ഓമനപ്പേരിനാല്‍
കൊഞ്ചിവിളിച്ചു ഞാന്‍ ആ കൃശഗാത്രനെ

വെറ്റക്കറകളില്‍ പുഞ്ചിരി മാറാത്ത
വൃദ്ധമുഖത്തിനെ കണ്ടറിഞ്ഞപ്പൊഴേ
തുഴകള്‍ തുടുപ്പിച്ച കൈവെള്ളയൊന്നിനെ
കോര്‍ത്തുപിടിച്ചെന്‍റെ നെഞ്ചിലമര്‍ത്തവേ
വിതുമ്പി ഞാനെപ്പൊഴോ കണ്‍കള്‍ കലങ്ങാതെ
വിണ്ണിലായ് മേഘങ്ങള്‍കൂടുകൂട്ടുംവരെ

നദിയിലാ നൗകയില്‍യേറെ തുഴഞ്ഞതാം
ഒരുവേള നദിതാണു കീഴടങ്ങുംപോലെ
മണല്‍നീണ്ട വഴികളില്‍ ഒരുരേഖ തീര്‍ത്തവള്‍
ആലസ്യമാര്‍ന്നു പതുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു

വഞ്ചിപുരയാകും ചെറ്റക്കുടിലിലെ
കാത്തിരിപ്പിന്നിതാ നടവഴിപ്പാതയില്‍
ശബ്ദമുയര്‍ത്താതെ കൂനിയിരിക്കുന്നു
പിഞ്ചിളം പൈതലിന്‍ പുഞ്ചിരിപോലയാള്‍.

സംസ്കരിച്ച പ്രണയം

കലാലയത്തിന്‍റെ ഗോവണിക്കെട്ടിലായ്
പിന്നെയൊരിക്കല്‍ ഞാന്‍ ചെന്നുചേരെ
എന്നെയറിയാത്ത മുഖവുമായിന്നവള്‍
പുതിയകാലത്തിന്‍റെ മന്ത്രമോതി
അന്നുഞാന്‍ പാടിപറന്നുനടന്നൊരാ
ഇടനാഴിയൊക്കെയും മൂകമായി
ചിരിച്ചമുഖങ്ങളും കുസൃതിത്തരങ്ങളും
എന്നെത്തലോടാനായ് വന്നതില്ല
നരവച്ച താടിയില്‍ മെല്ലെതലോടിയാ
ഓര്‍മ്മയാം കൊട്ടാര പടികടക്കേ
ആദ്യപ്രണയത്തിന്‍ നവ്യസുഗന്ധങ്ങള്‍
ചുളിവീണ കണ്ണിലേയ്ക്കോടിയെത്തി
മഞ്ഞണിപട്ടിന്‍റെ ധാവണിചന്തത്തില്‍
കിലുങ്ങിച്ചിരിക്കുന്ന വളയഴക്
കണ്ണിലാപ്രേമത്തിനമ്പെയ്ത്തുകൊണ്ടവള്‍
എന്‍റെഹൃദയത്തെക്കീഴടക്കി
പുസ്തകകൂട്ടങ്ങള്‍ കെട്ടിമറിയുന്ന
ഗ്രന്ഥപുരയുടെ കോണില്‍വച്ച്
അവളോടുഞാനെന്‍റെ പ്രിയമങ്ങറിയിച്ചു
ചമ്മും മുഖത്തിന്‍റെ വെമ്പലോടെ
അവളറിയാത്തൊരാപുസ്തകമൊന്നിലെന്‍
ഹൃദയത്തെക്കോറിഞാന്‍ വച്ചുനീട്ടി
നാണം‍ത്തില്‍ചാലിച്ച ചിരിയുമായന്നവള്‍
പുസ്തകംനെഞ്ചത്തമര്‍ത്തിയോടി
പിന്നെയെന്‍ പ്രണയത്തിന്‍ വല്ലരിപ്പൂക്കളി
ലവള്‍ചേര്‍ത്തനറുമണമേറെയത്രേ
വര്‍ഷക്കണക്കിലെ പാഠങ്ങള്‍തീര്‍ന്നപ്പോള്‍
പ്രണയത്തില്‍വിരഹവും വന്നുചേര്‍ന്നു
പിന്നെയെന്‍ ഇടവഴിച്ചാലിലൂടൊരുവട്ടം
അവളാകും നിഴലുകള്‍ വന്നതില്ല
ഓര്‍മ്മതന്‍കൂട്ടിലായ് പിച്ചളപ്പൂട്ടുകള്‍
ആദ്യപ്രണയത്തെ ചേര്‍ത്തുവയ്ക്കേ
നാഴികമണികളില്‍ അക്കങ്ങള്‍ കൂട്ടുവാന്‍
ധരണിയാ തണ്ടില്‍ കറങ്ങിനിന്നു.
കൂടെഞാനിപ്പൊഴുംജീവിതനൗകയെ
താളത്തില്‍ത്തന്നെ തുഴഞ്ഞിടുന്നു